Kıska(n)ç

 

ve birazdan bitecek gün,

içinde hapsettiğini beraat edip...

savunduklarıyla avunacak gardiyan,

elleri kirli...

kurt olacak birimiz,

diğerimiz yüze kadar sayacak...

ben, düşürüp yere dizlerimi,

kanatacağım;

sen, ağlayacaksın saklı durarak...

 

ben, seni saklayacağım gözlerimde;

bir şairin dizelerinde,

kimseler görmeyecek;

kurt bile...

 

kıskanıp o şâiri

kısık bir sesle,

kalbimdeki yerini söyleyeceğim ebeye.

 

uçurtmalar olacak gökyüzünde,

kuyruğunda şeytansı bir güç

ama nafile...

 

günah sayılacak hepsi,

günah...

gökyüzü kaybedince maviliğini,

kimseler bilmeyecek renkleri;

ressamların tuvalinde.

 

elimde bir ayna,

dolaşacağım...

kaybedince hüzünleri,

renkler kuşanacağım;

ışıldayan yüzünde.

 

uçurtmalar konacak pencereme,

kuyruğunda sen

ama nafile...

 

madde madde sıralıyorum şimdilerde;

eskiyecek ne varsa geçmişimde.

kapatınca gözlerimi, yumunca,

geçmişim şâha kalkacak, durduğu yerde.

 

alnımın akı, temize çıkmışlığım...

yüreğinde yaralarla dolaşanım...

sabrımın hazin sesli sanatçısı...

gözümün nuru, kendime gelenim...

 

zifiri karanlıkta kaldım,

odamda derin mazi.

kalbim, ayazda üşüttü hislerini.

el, çekip gidince sızımdan,

boşa savurdum iliklediğim şiiri.

 

ve kavga

ve telâş

ve ıssızlığın yalnızlık girdabı...

el desem değil, akşamüstleri;

çöküyor çünkü sığıntı karanlık

ve sabahın şafağı...

 

yol yordam bilmeden geçtiğim,

üstüne kanımı serptiğim eski zaman gençliğim...

damar damar,

ıslak ıslak,

yavaş yavaş...

eriyor; kendine döner gibi...